معنی ضرب المثل ” عالم ناپرهیزکار، کوریست مشعله دار “

این ضرب‌المثل تصویری قدرتمند و تکان‌دهنده ارائه می‌دهد: فردی که دانش وسیعی دارد، اما به اصول اخلاقی و معنوی پایبند نیست، مانند یک فرد نابینا است که یک مشعل بزرگ و روشن در دست دارد.

این شخص با وجود داشتن نور دانش و آگاهی (مشعل)، به دلیل نابینا بودن (نداشتن تقوا و virtue)، نه تنها از این نور برای روشن کردن راه خود و دیگران استفاده نمی‌کند، بلکه ممکن است به دلیل نادیده گرفتن خطرات، خود و اطرافیانش را به ورطه نابودی بکشاند.

در واقع، این مثل به ما هشدار می‌دهد که دانش به تنهایی کافی نیست. دانشی که همراه با پرهیزگاری، خرد و مسئولیت‌پذیری نباشد، می‌تواند بسیار خطرناک باشد. چنین فردی ممکن است از هوش و اطلاعاتش برای فریب، سوءاستفاده یا انجام کارهای نادرست استفاده کند و در نهایت، دانایی او به جای سودرسانی، باعث آسیب‌های بزرگ‌تری شود.

پس این ضرب‌المثل بر اهمیت تلفیق **علم** و **عمل صالح** تاکید می‌کند و می‌گوید ارزش واقعی دانش، زمانی آشکار می‌شود که در مسیر درست و برای هدفی نیک به کار گرفته شود.

عالم ناپرهیزکار، کوریست مشعله دار

در این نوشته می‌خواهیم با هم معنی یکی از ضرب‌المثل‌های کهن و پرمعنی ایرانی آشنا شویم. در ادامه با ما همراه باشید.

عالم ناپرهیزکار، کوریست مشعله دار کنایه از چیست؟

یک دانشمند بی‌تقوا، مانند فرد نابینایی است که چراغی در دست دارد، اما از نور آن بهره‌ای نمی‌برد. منظور از این چراغ، همان علم و دانش فرد است. وقتی چنین کسی گناه می‌کند و راه اشتباه را در پیش می‌گیرد، در واقع تمام آموخته‌هایش را نادیده گرفته و هیچ سودی از آن‌ها نبرده است. این همان مفهوم “عالم بی‌عمل” است.

همانطور که سعدی می‌فرماید:
علمی که ره به حق ننماید، جهالتست
یعنی دانشی که تو را به راه درست هدایت نکند و مسیر حقیقی را نشانت ندهد، نه تنها دانش نیست، بلکه همان نادانی است.

این مفهوم به ضرب‌المثل دیگری نزدیک است که می‌گوید: “چو دزدی با چراغ آید، گزیده‌تر برد کالا”. هر دو اشاره به این دارند که یک فرد دانا اگر راه نادرست را انتخاب کند، می‌تواند آسیب بیشتری به خود و دیگران بزند.

ناپرهیزکار یعنی کسی که از گناه نمی‌پرهیزد و دستورات الهی را نادیده می‌گیرد. اگر چنین شخصی دانشمند هم باشد، گناهش بیشتر است؛ زیرا با آگاهی کامل و عمداً مرتکب اشتباه می‌شود. (این زمانی است که هوس‌هایش بر او چیره شده‌اند.)

درست همان‌طور که یک فرد نابینا حتی با داشتن چراغ هم نمی‌تواند راه را ببیند، یک دانشمند گناهکار نیز با وجود داشتن چراغ علم، به دلیل کوری دل، از دانشش سودی نمی‌برد. چنین کسی شاید به موفقیت‌های مادی برسد، اما بدون توبه‌ای واقعی و جبران گذشته، هرگز به مقامات معنوی والا دست نخواهد یافت.

اگر می‌خواهید تمام ضرب‌المثل‌های فارسی را یاد بگیرید، کافیست روزانه با ۵ دقیقه مطالعه، با ۱۰ ضرب‌المثل آشنا شوید.
معنی ۵ هزار ضرب‌المثل فارسی را بدانید.

نظر شما در مورد این ضرب‌المثل
اختصاصی-آرین لوتوس

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین ببینید
بستن