معنی ضرب المثل ” آش را با جاش بردن “

**آشنایی با ضرب‌المثل “آش را با جاش بردن” و مفهوم آن 🥣 + نمونه‌هایی از کاربرد**

این ضرب‌المثل برای زمانی به کار می‌رود که کسی کاری را با عجله و شتاب‌زدگی انجام دهد و در نتیجه، نتیجه‌ی خوبی نگیرد. در واقع، فرد به جای اینکه با حوصله و دقت کار را انجام دهد، آن را سریع و بدون توجه به جزئیات به پایان می‌رساند.

**ریشه‌ی ضرب‌المثل:**
در گذشته، وقتی آش می‌پختند، آن را در دیگ‌های بزرگی روی آتش می‌گذاشتند. اگر کسی عجله می‌کرد و می‌خواست آش را زودتر بردارد، ممکن بود به جای اینکه فقط آش را بکشد، کل دیگ را از روی آتش بردارد! این کار نشان‌دهنده‌ی عجله و بی‌دقتی بود.

**نمونه‌هایی از کاربرد این ضرب‌المثل:**

* در محیط کار: اگر کسی گزارش مهمی را سریع و پر از اشتباه بنویسد و تحویل دهد، به او می‌گویند: “انگار داری آش را با جاش می‌بری! یک بار دیگر با دقت بخوانش.”

* در زندگی روزمره: وقتی کسی در امتحان بدون مطالعه و با عجله سوالات را جواب می‌دهد و نتیجه‌ی بدی می‌گیرد، می‌توان گفت: “باز هم آش را با جاش بردی و عجله کردی.”

پس هر وقت این ضرب‌المثل را شنیدی، یادت باشد که برای انجام کارهایت عجله نکنی و با حوصله و دقت عمل کنی تا به نتیجه‌ی بهتری برسی.

آش را با جاش بردن

در این نوشته، می‌خواهیم معنی و مفهوم ضرب‌المثل معروف ایرانی «آش را با جاش بردن» را با هم بررسی کنیم. در ادامه با آرین لوتوس همراه باشید.

معانی ضرب المثل آش را با جاش بردن

۱- این مثل نشان‌دهنده کسی است که به جای سپاسگزاری از لطفی که در حقش شده، چشم به دارایی‌های بیشتر می‌دوزد؛ مانند کسی که وقتی برایش آش می‌آورند، علاوه بر خود آش، ظرف آن را هم می‌خواهد!

۲- این ضرب‌المثل به افراد طمعکار اشاره دارد. معنی ظاهری آن این است که کسی علاوه بر غذایی که برایش آورده‌اند، ظرف غذا را هم طلب کند. اما در مفهوم کنایی، به هرگونه زیاده‌خواهی و افزون‌طلبی گفته می‌شود.

۳- این ضرب‌المثل معمولاً وقتی به کار می‌رود که فردی در حق دیگری محبتی می‌کند، اما طرف مقابل به جای تشکر، آن لطف را حق خود می‌داند و حتی توقع بیشتری پیدا می‌کند؛ تا جایی که ممکن است به اموال دیگر فرد هم چشم بدوزد.

۴- نمونه‌هایی از این رفتار: دزدیدن خودپرداز همراه با پول‌های داخل آن، یا ربودن صندوق صدقات به همراه خود صندوق.

برداشت از این ضرب‌المثل:
این ضرب‌المثل درباره افرادی به کار می‌رود که چنان حریص و طمعکارند که هیچ چیز آنان را راضی نمی‌کند و میان اطرافیان به زیاده‌خواهی معروفند. به قول سعدی:
چشم تنگ دنیا دوست را، یا قناعت پر کند یا خاک گور!

ضرب‌المثل بیشتری بخوانید
اختصاصی-آرین لوتوس

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین ببینید
بستن