معنی ضرب المثل ” نور علا نور بودن “

این ضرب‌المثل زیبا و پرمعنی، زمانی به کار می‌رود که چیز بسیار خوب و ارزشمندی، بر روی چیز خوب و ارزشمند دیگری قرار بگیرد و باعث افزایش زیبایی و ارزش آن شود. در واقع، ترکیب دو چیز عالی با هم، نتیجه‌ای درخشان‌تر و بهتر به وجود می‌آورد.

می‌توانید این مفهوم را با مثال‌های ساده‌ای از زندگی روزمره بهتر درک کنید:

* **تصور کنید:** یک روز آفتابی زیبا را در نظر بگیرید که هوا کاملاً صاف و آبی است. حالا اگر در این روز، منظره یک گلستان رنگارنگ هم پیش چشمانتان باشد، این دو زیبایی (آفتاب و گل‌ها) کنار هم، لذت و خوشحالی شما را چندین برابر می‌کنند. این یعنی “نور علا نور”.
* **مثلاً:** وقتی یک دانش‌آموز درسش را خوب خوانده (نور اول) و در امتحان هم نمره عالی می‌گیرد (نور دوم)، موفقیت او کامل و درخشان می‌شود.
* **یا:** وقتی یک نقاش، روی یک بوم بسیار زیبا (نور اول)، یک طرح فوق‌العاده را می‌کشد (نور دوم)، اثر نهایی او بسیار خیره‌کننده خواهد شد.

به زبان ساده، “نور علا نور” یعنی:
**”زیبایی روی زیبایی” یا “کمال روی کمال”.**

هر دو چیز به تنهایی عالی هستند، اما وقتی در کنار هم قرار می‌گیرند، نتیجه‌ای استثنایی و دوچندان خوشایند ایجاد می‌کنند.

نور علا نور بودن

در این نوشته، می‌خواهیم ببینیم این ضرب‌المثل کهن ایرانی چه معنایی دارد و از کجا آمده است. در ادامه با ما همراه باشید تا با هم به بررسی این مفهوم بپردازیم.

نور علا نور بودن کنایه از چیست؟

نور علی نور به معنای روشنایی روی روشنایی است و اشاره به چند برابر شدن نور دارد.

وقتی پس از یک کار خوب، کارهای خوب دیگری نیز انجام شود، می‌گویند “نور علی نور” شده؛ یعنی وضعیت که قبلاً هم خوب بود، اکنون عالی و بهتر شده است.

از این عبارت برای ابراز خوشنودی و رضایت از یک کار استفاده می‌کنند. منظور این است که کار از ابتدا قابل قبول بود، اما حالا با اقدامات شما، کیفیت آن بالاتر رفته و رضایت‌بخش‌تر شده است.

این اصطلاح از آیه‌ای در قرآن کریم گرفته شده است:
اللَّهُ نُورُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۚ مَثَلُ نُورِهِ كَمِشْكَاةٍ فِيهَا مِصْبَاحٌ ۖ الْمِصْبَاحُ فِي زُجَاجَةٍ ۖ الزُّجَاجَةُ كَأَنَّهَا كَوْكَبٌ دُرِّيٌّ يُوقَدُ مِنْ شَجَرَةٍ مُبَارَكَةٍ زَيْتُونَةٍ لَا شَرْقِيَّةٍ وَلَا غَرْبِيَّةٍ يَكَادُ زَيْتُهَا يُضِيءُ وَلَوْ لَمْ تَمْسَسْهُ نَارٌ ۚ نُورٌ عَلَىٰ نُورٍ يَهْدِي اللَّهُ لِنُورِهِ مَنْ يَشَاءُ ۚ وَيَضْرِبُ اللَّهُ الْأَمْثَالَ لِلنَّاسِ وَاللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ (آیه 35 سوره نور)
ترجمه: خداوند نور آسمانها و زمین است؛ مثل نور خداوند همانند چراغدانی است که در آن چراغی (پر فروغ) باشد، آن چراغ در حبابی قرار گیرد، حبابی شفاف و درخشنده همچون یک ستاره فروزان، این چراغ با روغنی افروخته می‌شود که از درخت پربرکت زیتونی گرفته شده که نه شرقی است و نه غربی؛ (روغنش آنچنان صاف و خالص است که) نزدیک است بدون تماس با آتش شعله‌ور شود؛ نوری است بر فراز نوری؛ و خدا هر کس را بخواهد به نور خود هدایت می‌کند، و خداوند به هر چیزی داناست.

همچنین در فرهنگ ما، وقتی کسی وضو دارد و دوباره وضو می‌گیرد، می‌گویند “نور علی نور” شده؛ یعنی وضوی اول خودش نور بود و این وضوی جدید، بر روشنایی آن افزوده است.

پیشنهادی: ضرب المثل‌های شیرین فارسی
اختصاصی-آرین لوتوس

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین ببینید
بستن