اسکرتسو در موسیقی چیست؟ | فرم موسیقی طنز!

اسکرتسو نوعی فرم موسیقایی است که معمولاً شاد، پرانرژی و سرزنده شناخته می‌شود. در این نوشته از وبلاگ آرین لوتوس، می‌خواهیم به طور کامل به معرفی و بررسی این قالب موسیقی بپردازیم. پیشنهاد می‌کنیم برای آشنایی کامل، تا پایان این مطلب با ما همراه بمانید.

اگر به این موضوع علاقه دارید، ۳ تا از مشهورترین خوانندگانی که دیر شروع کردند! را از دست ندهید.

برای گسترش دانش خود، به مقاله بیت باکس چیست؟ سر بزنید.

اگر به این موضوع علاقه دارید، حتماً آشنایی با ساز محبوب هنگ درام را بخوانید.

توصیه می‌شود به مطالعه مقاله گروه موسیقی رستاک ادامه دهید.

در این مقاله مهارت خود را در نوازندگی پیانو بالا ببرید اطلاعات مفیدی آمده است.

این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه تفاوت کنسرت و سمفونی.

برای درک عمیق‌تر این موضوع، مطلب هرچیزی که باید درباره پد تمرینی درامز بدانید! را بخوانید.

اسکرتسو در موسیقی به چه معناست؟

اسکرتسو (scherzo) یک قالب موسیقایی در موسیقی کلاسیک غربی است. این قالب معمولاً به عنوان بخشی از یک سمفونی، سونات یا کوارتت زهی به کار می‌رود. در بسیاری از آثار چهار یا پنج بخشی، اسکرتسو جایگزین فرم مینوئت شده و به عنوان بخش سوم اجرا می‌شود. ماهیت این فرم، شاد و شوخ‌طبعانه است و این ویژگی را بیشتر با سرعت و جنب و جوش بالا نشان می‌دهد. واژه اسکرتسو در زبان ایتالیایی به معنی “شوخی” یا “لطیفه” است. گاهی اوقات برای اشاره به این قالب، از واژه فرانسوی badinerie نیز استفاده می‌شود که آن هم معنایی نزدیک به “بازیگوشی” دارد.

در صورت علاقه‌مندی، مطلب تنور، زیرترین نوع صدای مردان را از دست ندهید.

برای گسترش دانش خود، به مقاله معروف‌ترین برندهای ویولن دنیا را بشناسیم! سر بزنید.

اگر سوالاتی دارید، مقاله  راه های تقویت صدای ساز ویلون  به شما کمک خواهد کرد.

برای مطالعه بیشتر، به حسین قلمی؛ از اساتید رشته سازگری سری سر بزنید.

اگر سوالاتی دارید، مقاله طرز صحیح دست گرفتن دف در ۶ مرحله به شما کمک خواهد کرد.

برای یادگیری پیشرفته، به لانچ پد چیست؟ مراجعه کنید.

هنگامی که یک آهنگساز از فرم اسکرتسو در اثر خود استفاده می‌کند، منظور این است که آن قطعه باید با حالتی سبک، زنده و سرخوش اجرا شود. این فرم معمولاً از سرعت‌های تند، وزن‌های سه‌ضربی مانند میزان ۳/۴ و حالتی پرتحرک و انرژی‌بخش بهره می‌برد. استفاده از این اصطلاح به اوایل دوره باروک بازمی‌گردد؛ آهنگسازانی مانند کلودیو مونتوردی، آنتونیو برونلی و یوهان باپتیست شنک از نخستین کسانی بودند که این فرم را در آثار خود به کار بردند. بتهوون نیز برای هر نه سمفونی خود قطعۀ اسکرتسو نوشت، اگرچه تنها در سمفونی شماره دو و سه به طور صریح از این نام استفاده کرد.

در اینجا می‌توانید اطلاعات کامل‌تری درباره آلگرو در موسیقی چیست؟ بیابید.

اسکرتسو جایگزین مینوئت

مینوئت که با نام منوئه هم شناخته می‌شود، نوعی رقص فرانسوی با ریتمی آرام و سه ضربی بود. در سده هجدهم، این رقص جای خود را به اسکرتسو داد که در سده نوزدهم محبوبیت یافت. مینوئت حال و هوایی اشرافی، رسمی و درباری داشت و با شکوه اجرا می‌شد؛ در مقابل، اسکرتسو پرجنب و جوش و پرهیجان بود. با این حال، این دو رقص شباهت‌های زیادی نیز به هم دارند؛ برای مثال، هر دو بخشی به نام تریو دارند و از ریتم‌های تکراری و تغییرات ناگهانی بهره می‌برند.

در صورت علاقه‌مندی، مطلب بیوگرافی بانو فخری ملک ‌پور را از دست ندهید.