موسیقی مینیمال چیست؟
یکی از سبکهای جذاب در دنیای موسیقی، سبک مینیمال است. همانطور که از نامش مشخص است، این سبک از ساختار سادهای برخوردار است و از پیچیدگیهای کمتری در آهنگسازی استفاده میکند. به همین دلیل معمولاً مورد توجه گروه خاصی از علاقهمندان به موسیقی قرار میگیرد. در ادامه این نوشته از وبلاگ آرین لوتوس، بیشتر با ویژگیهای سبک مینیمال در موسیقی آشنا خواهید شد.
مفهوم کلمه مینیمال
مینیمال به معنی کوتاه، مختصر و خلاصه شده است. جریان مینیمالیسم ابتدا در دنیای موسیقی و هنرهای بصری پدیدار شد و رشد کرد. سپس به عرصه ادبیات راه یافت و در قالب داستانهای کوتاه و موجز ادامه مسیر داد.
این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه ابزارهای مهم برای کوک کردن پیانوی گرند .
مقاله یادگیری پیانو بدون داشتن پیانو ممکن است؟ منبع بسیار خوبی برای یادگیری بیشتر است.
موسیقی مینیمال
موسیقی مینیمال ممکن است برای همه جذاب نباشد، اما هر نت آن ارزشمند است و با سادگی و بیپیرایگی خود داستان را روایت میکند. این سبک از موسیقی فضایی برای تفکر و تأمل در اختیار شنونده قرار میدهد. قطعات مینیمال معمولاً تنها با یک یا دو ساز اجرا میشوند و همین سادگی باعث میشود نیاز به سازهای متعدد و پرصدا کمتر احساس شود. در نهایت، با استفاده از یک یا دو اکتاو از همان سازهای محدود، میتوان هم نوازندگی و هم تنظیم این نوع موسیقی را به انجام رساند.
ایجاز موسیقی مینیمال
موسیقی مینیمال با اینکه فلسفه پیچیدهای ندارد، شنونده را به تفکر وامیدارد. وقتی به قطعهای از این سبک با دقت گوش میدهید، چنان غرق در جزئیاتش میشوید که گذر زمان را حس نمیکنید. این ویژگی، همان ایجاز و خلاصهگویی در موسیقی مینیمال است.
آثار هنرمندان این سبک گاهی به طور کاملاً تصادفی خلق میشوند و گاهی نیز از شکلهای هندسی ساده و تکرارشونده الهام میگیرند. سادهگرایی در این سبک، نمونهای از ایجاز و خلاصهبودن است و بیانگر جمله معروف رابرت براونینگ میباشد.
برای یادگیری پیشرفته، به آیا یادگیری پیانو با ارگ امکان پذیر است؟ مراجعه کنید.
برای درک عمیقتر این موضوع، مطلب فلوت سر عصایی یا سرمنحنی چیست؟ را بخوانید.
سبک مینیمالیسم در قالبهای گوناگون طراحی و هنر دیده میشود و به ویژه در هنرهای تجسمی و موسیقی کاربرد فراوانی دارد.
تاریخچه موسیقی سبک مینیمال
سبک مینیمالیسم پس از پایان جنگ جهانی دوم در دنیای هنر غرب شکل گرفت. این شیوه هنری بیشتر توسط هنرمندان آمریکایی در زمینههای تجسمی، در سالهای پایانی دهه ۱۹۶۰ و آغاز دهه ۱۹۷۰ میلادی، رواج یافت.
در صورت علاقهمندی، مطلب تفاوت های کمانچه آذری و ایرانی را از دست ندهید.
پیروان این سبک معتقدند که با حذف کردن ترکیببندیهای پیچیده و فریبنده، و به کار بردن المانهای ساده و غالباً صنعتی که به شکلهای هندسی و بسیار خلاصهشده چیده میشوند، میتوان به کیفیت خالص و ناب رنگ، فرم، فضا و ماده دست پیدا کرد.
از چهرههای سرشناس این مکتب هنری میتوان به دیوید اسمیت، دونالد جاد، ارنست تروا، سول لویت، کارل آندره، دن فلاوین، رابرت رایمن، رونالد بلادن و ریچارد سِرا اشاره کرد.
تعریف و ویژگی های موسیقی مینیمال
در موسیقی مینیمال، آهنگسازان از سادهترین عناصر برای ساختن قطعات خود استفاده میکنند.
برخلاف هنرهای تجسمی مینیمال که در آن از شکلهای هندسی ساده بهره میبرند، در موسیقی این سبک، تعداد نتها، فاصلههای بین آنها و شدت صدا کم میشود. همچنین، آهنگسازان از به کار بردن ساختارهای پیچیده و پرجزئیات خودداری میکنند.
موسیقی مینیمال معمولاً ویژگیهای مشخصی دارد:
– هارمونیهایی که ثابت میمانند،
– ضربهای یکنواخت و مداوم،
– تغییرهای آرام و تدریجی در فرم قطعه،
– و تکرار بخشهای کوتاه یا عبارتهای موسیقایی به عنوان ایدههای اصلی.
اگر به این موضوع علاقه دارید، حتماً مدت زمان یادگیری انواع سازها را بخوانید.
مقاله معرفی ساز شوفار حاوی اطلاعات جامعی است.
توصیه میکنیم این مطلب چرا رزین برای نواختن ویولن لازم است؟ را حتماً بخوانید.
گاهی نیز ممکن است این سبک، ویژگیهای دیگری مانند تغییر مُد (گام) را در خود داشته باشد.
برای درک عمیقتر این موضوع، مطلب نکات مهم برای نگه داری هنگ درام را بخوانید.
